تبلیغات
روانشناسی اجتماعی - بچه‌های خلاف
انسان مولود شرایط نیست.شرایط مخلوق انسان است

بچه‌های خلاف

چهارشنبه 29 مهر 1388 03:43 قبل از ظهر

نویسنده : ر.ع
ارسال شده در: آسیب شناسی جوانان ،
 
آسیب‌ها- محمد امین جلیلوند :
یكی از مسایل ناراحت‌كننده امروز كه توجه بسیاری از محققان، جامعه شناسان و روان‌شناسان را به خود جلب كرده، موضوع نوجوانان و جوانان بزهكار است.

 در مورد بزهكاران كم سن و سال نظرات متفاوتی عنوان شده است. برخی ارتكاب بزه از سوی جوانان را، از اختصاصات جوامع متمدن و پیشرفته امروزی دانسته‌اند و اعتقاد دارند كه بشر به همان سرعتی كه به سوی پیشرفت،تكامل صنعتی و مادی پیش می‌روداز معنویات فاصله می‌گیرد و به سوی تبهكاری و قانون شكنی گام برمی دارد.

عده‌ای علت این پدیده را سستی اعتقادات دینی و مذهبی دانسته‌اند و معتقدند علم، ایمان و عمل صالح موجبات رشد انسان را فراهم می‌كند و اخلاق نكوهیده مانند خود پرستی، حب دنیا و تكبر سبب می‌شود انسان از رشد و كمال باز مانده و در نهایت به تبهكاری و گناه روی آورد. عده‌ای دیگر جنگ‌ها را از عوامل مهم ارتكاب به جرم می‌دانند.

شاید بتوان گفت كه قرن حاضر، قرن اضطراب و سرعت است،برخی نوجوانان و جوانان سعی دارند هر چه زودتر خود را به مقصد خیالی مورد نظر برسانند حتی اگر شده قواعد و قوانین را درهم شكنند!

آمارهای منتشر شده حاكی از آن است كه با وجود بهبود وضع زندگی معیشتی و خدمات بهداشتی، در جهان میزان جرایم با سرعت بیشتری رو به افزایش است.

در ایران حدود 30 نوع بزه، رایج است، كه برخی از آنها عبارتند از: غیبت از مدرسه، دروغگویی مداوم، خیانت در امانت، فرار از خانه، مزاحمت، ولگردی و گدایی، تصادف منجر به جرح، شركت در پارتی و عیاشی، ایجاد حریق، تخریب، توزیع نوارهای مبتذل ویدیویی، كاست و عكسهای مستهجن، ایجاد ضرب و جرح، اعمال منافی عفت، رانندگی بدون گواهی نامه، سرقت، حمل مواد‌مخدر،مشروبات الكلی، قتل عمد و...

در میان كودكان بزهكار، علائم دزدی، نافرمانی، گریز از مدرسه، ولگردی و معاشرت با افراد مجرم دیده می‌شود و خانواده های‌شان عمدتا دچار از هم پاشیدگی، الكلیسم، لاقیدی نسبت به مذهب و فقدان نظم و انضباط هستند. تحقیقات نشان می‌دهد كه 70 درصد آنها دچار ناراحتی‌های روانی هستند.

علائم و نشانه‌ها

علایمی وجود دارند كه می‌توان با مشاهده آنها به حالت نابسامان افراد پی برد، این گونه علایم معمولا در اختلال شخصیت با ابزار مشاهده قابل بررسی است. این گونه رفتارها عبارتند از:

- نداشتن وقار و متانت كافی همراه با بی‌قراری و نا آرامی.

- پایبند نبودن به اخلاق و مقررات اجتماعی و ارتكاب اعمال خلاف قانون.

 - افراد بزهكار دچار فقدان احساسات یا بی‌تفاوتی عاطفی هستند.

- گوش ندادن به نصایح و عمل نكردن به آن، بد قولی برای آنها امری عادی است.

- عده‌ای از بزهكاران پس از ارتكاب جرم تظاهر به ندامت می‌كنند.

- در همه موارد برای رفتار خود دلیل دارند و به صورت افراطی استدلال می‌كنند.

 - در جست‌وجوی محیط نا مناسب برای جلب لذت هستند و در این راه قواعد و اصول را نادیده می‌گیرند.

 - فعالیت‌های آنها ضد اجتماعی، زیانبخش و مخرب است و بدون علت موجه ویا به علت ناصوابی بروز می‌كند.

- اغلب در حالت از خود بی‌خود هستند، كه توأم با آزار و ضربات شكننده و شكستن اشیاء و نابهنجاری‌های جنسی و دزدی‌های پوچ است.

 زمینه‌های بزه دیدگی

 كمبود یا نارسایی در محبت، تبعیض در خانواده، كثرت فرزندان یا تك فرزندی، بی‌بند و باری در روابط والدین، مهاجرت و محله مسكونی جدید، ازدواج مجدد، زندگی با نامادری و ناپدری و... می‌توانند فرزندان را به بزهكاری سوق دهد.

 خانواده‌ای كه در آن محبت كافی به كودكان نمی‌شود، خانواده‌ای نابسامان است و موجبات نارسایی در زمینه‌های رشد جسمانی، روانی، عاطفی و به‌خصوص اجتماعی آنان را فراهم می‌كند. برخی از تحقیقات نشان داده‌است افرادی كه در كودكی از محبت محروم بوده‌اند بعد‌ها كارشان به واكنش‌های اجتماعی كشیده شده است.افراط در محبت نیز ممكن است زمینه‌های پر توقعی، عصیان علیه پدر و مادر و عدم سازگاری با سایر افراد جامعه را برای فرزند در پی داشته باشد.

 طرد ازطرف خانواده ممكن است كودكان را دچار آسیب و انحراف كند. كودكی كه مورد بی‌اعتنایی والدین یا مورد خشونت به‌دلیل نوع جنسیت و... قرار می‌گیرد، نیز آسیب‌های جدی می‌بیند، بررسی‌ها نشان داده است كه در غرب 3/13 درصد از پسران بزهكار و گرفتار در دارالتادیب‌ها لا اقل مرحله‌ای از عمر خود را مطرود بوده ویا در یتیم خانه ها یا مؤسسه‌ای غیرخانوادگی گذرانده بوده‌اند.

 مقوله سركشی با برخی از مشكلات در خانواده ارتباط تنگاتنگی دارد در تحقیقاتی كه در بررسی وضعیت جوانان در خانواده‌ها انجام گرفته فقدان آرامش و امنیت در خانواده ( با ضریب 21 /. - ) پیش‌بینی‌كننده سر كشی جوانان است.فقدان ارتباط مثبت درون خانواده نیز (با ضریب 13درصد) ممكن است سركشی جوانان را پیش‌بینی كند كم توجهی به ضرورت وحدت خانواده وگرایش به جدایی از همسر (با ضریب 14درصد) وجود بی‌تفاوتی در خانواده و به حال خود رها كردن فرزندان (با ضریب 10درصد)همگی از جمله عوامل پیش ببینی‌كننده سركشی جوانان هستند كه در این زمینه توجه به اصلاح امور خانواده ضروری وقطعی است همچنین تعارض با والدین(29درصد) وغربزد گی (6درصد)واعتیاد (17درصد) ممكن است در ساختار شخصیت وهویت جوانان باعث روابط غیردوستانه با والد ین وبزرگسالان شود.

دركنار آن ارتباطات مثبت درون خانواده (19درصد)وعملكرد دینی وملی خانواده (15درصد)ووابستگی به خانواده (12درصد) وخانواده قدرتمند با ابهت وپاسخگو (11درصد)وخانواده آسا نگیر(6درصد) از عوامل مهمی است كه پیش‌بینی‌كننده تفاهم جوانان با والدین وبزرگترهاا ست (سازمان ملی جوانان 1381).

 درمان

 به‌دلیل خطر بالای علائم روانپزشكی در كودكان قربانی بزه و سوء رفتار، ارزیابی روانی جامع ضروری است. پس از آن لازم است تا با كودك یا فرد بزه دیده ارتباط لازم برقرار شود. درمانگر باید با بزه دیده رابطه‌ای توأم با اعتماد برقرار كند و به نوعی از این طریق سعی كند تا ترسها و اضطراب اولیه قربانی را از بین ببرد

. بدیهی است كه با توجه به تشخیص اختلال، درمان لازم نیز صورت می‌گیرد. روان درمانی شامل مداخله در بحران همراه با حمایت، آموزش سازگاری كسب مهارتهای مقابله‌ای و قبول رویداد می‌باشد. وقتی اختلال استرس پس از سانحه ظاهر شد، چند رویكرد درمانی می‌تواند مؤثر باشد.

 1 -روبه‌رو شدن با رویداد آسیب زا از طریق روش‌های تصوری یا مواجهه واقعی.

2 -استفاده از فن حركات سریع چشم از طریق پردازش مجدد EMDR، كه شیوه‌ای نسبتا تازه است.

3 -آموزش شیوه‌های مهار استرس، مانند آرمیدگی عضلانی و شیوه‌های شناختی مقابله با استرس.

 4 -گروه درمانی و روان درمانی خانواده نیز به بزه دیدگان دارای آسیب‌های روان شناختی كمك بسیار می‌كند.

 5 -در مواردی كه خطر خود كشی یا سایر انواع خشونت وجود دارد، یا درصورت شدت فوق العاده علایم، ممكن است بستری شدن در بیما رستان ضرورت یابد.در زمینه درمان دارویی تأثیر داروهای سه حلقه‌ای ( مانند ایمی پیرامین و آ می‌تر پیتلین از طریق آزمایشهای بالینی به خوبی تأیید شده است).

 برای پیشگیری و درمان بزهكاری درنوجوانان وجوانان متخصصین راهكارهایی ر ا پیشنهاد كرده‌اند كه عبارتند از: جلوگیری ازتشدید بزهكاری، مشاهده و ملاحظه صغر سن بزهكار، درمان سرپایی، درمان درمؤسسات شبانه روزی، نظام درمان روزانه یا نیمه آزاد، پیگیری یامراقبت بعد از درمان، تربیت متخصصان و كاركنان فنی و بالاخره برنامه اصلاح و تغییر رفتار بزهكاران.

مشاهده وضعیت خانوادگی، مشاوره فردی، مشاوره گروهی اصلاح محیط‌های آموزشی، رفتار درمانی، آموزشهای مهارتهای اجتماعی، كاردرمانی، بازتوانی واصلاح رامی توان پیشنهادكرد.

 



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: پنجشنبه 14 آبان 1388 01:32 قبل از ظهر