تبلیغات
روانشناسی اجتماعی - 63 درصد دختران فراری از افسردگی رنج می برند ........
انسان مولود شرایط نیست.شرایط مخلوق انسان است

63 درصد دختران فراری از افسردگی رنج می برند ........

یکشنبه 15 شهریور 1388 05:46 قبل از ظهر

نویسنده : ر.ع
ارسال شده در: آسیب شناسی جوانان ،
سرمایه : در حالی که به گفته رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران سالانه 400 دختر فراری در تهران توسط پلیس دستگیر می شوند پژوهش ها حاکی از آن است که ضعف و دستیابی نابرابر به منابع ارزشمند اجتماعی، بی سرپرستی و بدسرپرستی خانواده و طلاق از عوامل اصلی فرار دختران از خانه هستند.
براساس پژوهشی که معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و توانبخشی روی 281 مورد از دختران فراری در مراکز بهزیستی و زندان ها انجام داده با مقایسه مشکلات اجتماعی این گروه با گروهی شامل دخترانی که از خانه فرار نکرده اند تفاوت هایی میان این دو گروه آشکار شده است.
از جمله اینکه سابقه ارتکاب جرم در گروه دختران فراری 10 درصد اما در گروه دوم
4/0 درصد بوده است. همچنین سابقه زندانی شدن در گروه اول 20 درصد در مقابل چهار درصد در گروه دوم بود.
از سوی دیگر در حالی که به عقیده کارشناسان در 70 درصد موارد، خانواده نابسامان منشاء فرار دختران از خانه بوده نتایج این پژوهش نیز نشان می دهد که سابقه طلاق والدین دختران فراری 30 درصد در مقابل
8/0 درصد در گروه دوم بوده است.
همچنین درحالی که گاه فرار از خانه برای رهایی از آسیب جنسی است و ممکن است دختر در معرض تعرض پدر یا برادر یا عمو یا دایی قرار گرفته باشند در این پژوهش نیز 15 مورد یعنی پنج درصد از دختران فراری سوء استفاده جنسی را قبل از اولین فرار گزارش کرده اند که در این نمونه ها سوء استفاده کننده در شش مورد، پدر، شش مورد برادرها، یک مورد عمو، یک مورد پسردایی و یک مورد دوست برادر بوده است.
نتایج مقایسه مشکلات روانی و استرسورهای دختران فراری با گروم دوم نیز نشان داد تصمیم به خودکشی در دختران فراری 5/34 درصد در برابر 2/3 درصد در گروه دیگر بوده و اقدام به خودکشی نیز
4/32 درصد در برابر 2/1 درصد بوده است. از سوی دیگر افسردگی نیز در گروه دختران فراری 3/63 درصد بوده اما در گروه دخترانی که از خانه فرار نکرده بودند
4/32 درصد بوده است.
همچنین میانگین سن دختران فراری 18 سال و بعد خانوار این گروه نیز شش نفر بوده و سطح تحصیلات سرپرستان دختران فراری نسبت به گروه مشابه پایین تر بوده است.
این پژوهش تاکید می کند ضعف و دستیابی نابرابر به منابع ارزشمند اجتماعی، بی سرپرستی و بدسرپرستی خانواده، طلاق، ضعف شبکه حمایت اجتماعی، سوء استفاده و آزار، طرد و غفلت در خانواده، ضعف سازگاری و وابستگی اجتماعی و احساس بی قدرتی و بی هنجاری از عوامل موثر بر فرار دختران از منزل بوده است.
از دیگر نتایج این تحقیق آن بود که 16 درصد دختران فراری دچار اعتیاد بوده اند و 5/23 درصد آنها سابقه فرار از خانه را داشته و 32 درصد آنها نیز دوست خود را تشویق به فرار از خانه کرده اند. این پژوهش و پژوهش های دیگر در زمینه بررسی مشکلات دختران فراری درحالی انجام می شود که سرانه فرار از خانه در کشور چهار مورد در 100 هزار مورد اعلام می شود. هر چند سهیلا صادقی عضو هیات علمی دانشگاه تهران معتقد است این آ مار کمی بوی تسامح می دهد. او معتقد است امروز خانواده ها درگیر مسائلی هستند که این مسائل را خودشان برای خود نیافریده اند از جمله بیکاری پدر خانواده و پایین بودن سطح سواد در جامعه که اینها تنها مشکلات شخصی نیست. بنابراین پدیده فرار دختران تنها به بی کفایتی خانواده برنمی گردد. از سوی دیگر در آخرین تحقیقی که دفتر امور اجتماعی وزارت کشور انجام داده نرخ فرار دختران در سه شهر بیش از بقیه شهرها و هفت در هر 100 هزار مورد بوده است که این شهرها تهران، قم و سمنان هستند. در مقابل کمترین آمار فرار دختران هم مربوط به شهرهای سیستان و بلوچستان، ایلام و لرستان با حداکثر 7/0 درصد در 100 هزار نفر بوده است که شاید دلیل آن تاثیر شرایط فرهنگی و اجتماعی مناطق در بروز این پدیده است به طوری که گرچه نرخ فرار دختران در ایلام نزدیک به صفر است اما در عوض نرخ خودکشی دختران در این استان بالاست.



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: پنجشنبه 14 آبان 1388 02:00 قبل از ظهر